Sessiz gücün, karanlık bilginin ve ilkel çekimin kokusu.
OBSIDIAN; kolay çözülemeyen ruhlar içindir. Konuşmadan etkileyen, bakışıyla alanı susturan, karanlıktan korkmayanlar için. Modern bir şaman gibi yaşar; ne tamamen geçmişe aittir ne de bugüne. Serttir ama kaba değildir. Soğuktur ama itici değil. Sessizdir… ama yokluğu hissedilmez.
Kapadokya’daydın. Ihlara Vadisi’nde gece. Ateş sönmek üzere, alev yok; sadece közlerin kızıllığı var. Etraf zifiri karanlık. Elinde siyah bir obsidyen taşı tutuyorsun—keskin, soğuk ve kadim. Parfümünün o yoğun dumanlı ve odunsu yapısı, sönen ateşin isiyle karışıyor. Hava kuru, toprak karanlık, sessizlik ağır. Bu koku yayılmaz; çöker. Alanı doldurmaz; ele geçirir.
Bu bir “güzel koku” değil.
Bu bir atmosfer.
Bu kokuya yaklaşan ya bağlanır ya da kaçmak ister.
Koku Notaları
Üst: Reçineler, koyu bitkisel akorlar
Orta: Duman, tütsü, odunsu nüanslar
Dip: Koyu amber, toprak, reçineli odunlar Devamını Göster