Saint-Germain’de loş bir bistro. Akşam yemeği bitmiş, masa toplanmamış bile. Kaşığın tersiyle kırılan o ince şeker tabakası—çıtır.
Pürmüzle yakılmış şekerin karamelize ve hafif dumanlı kokusu havaya yayılıyor. Altındaki soğuk, sütlü vanilyalı muhallebinin kremamsı dokusu hemen ardından geliyor. İki zıtlık, aynı tabakta buluşuyor. Masadaki mumun hafif balmumsu kokusu ve bistro’nun ahşap dokusu, bu tatlı anı daha da içten kılıyor.
Vanilya burada şekerli değil; sıcak ve tenle uyumlu. Hafif amber dokunuşu, tatlının ardından kalan o yumuşak mutluluk gibi. Tenin üzerinde uzun süre kalan, “yakın” bir koku.
Bu bir tatlı molası değil.
Bu bir kendine ayırdığın an.
Koku Notaları:
Üst: Vanilya
Orta: Şekerli krema
Dip: Amber, misk
Sıcak. Kremsi. Samimi.
Victoria’s Secret Bare Vanilla’dan esinlenmiştir.