Güneşin, kahkahanın ve Akdeniz ferahlığının kokusu.
LIMONCELLO; hayata hafif bakan ama yüzeysel olmayanlar içindir. Yüksek sesle gülebilen, neşesini saklamayan, girdiği ortama ışık getiren karakterlerin kokusu. Sarı ve beyaz onun renkleridir; temiz, canlı, pozitif. Yorucu değildir, boğmaz; tam aksine insanın içini açar. Yanındayken omuzlar düşer, yüzler gevşer, ruh tatil moduna girer.
Sicilya’daydın. Amalfi kıyılarına bakan bir teras. Yemek yeni bitmiş. Masaya buz gibi bardaklarda Limoncello geliyor. Bardakların üzerinde buhar var. Denizden hafif tuzlu bir rüzgar esiyor, güneş hâlâ tenini ısıtıyor. Tam o anda sıktığın parfüm… canlı limon kabuğu, tatlı narenciye ve hafif tropikal dokunuşlar, Akdeniz’in tuzlu havasıyla birleşiyor. Koku yayılmıyor; patlıyor. Ferahlık dalga dalga geliyor.
Bu koku ciddi olmayı denemez.
Bu koku karizma kasmaz.
Bu koku mutlu eder.
Yanından geçen biri farkında olmadan gülümser.
“Ne güzel kokuyor” der a Devamını Göster