Zirvedeki sessizlik, betonun üzerindeki renkler ve ormanın asi nefesi.
Sistemin dışında kalmayı seçen, geçmişin yıkıntıları arasında geleceği hayal eden ve özgürlüğü bir bayrak gibi taşıyanların kokusu. Grunewald Ormanı’nın tepesinde, terk edilmiş bir casusluk istasyonunun çatısında, rüzgarın yırtık brandaları dövdüğü o an... Post-apokaliptik, isyankar ve son derece özgür. Yanındayken her şey biraz daha zamansız ve cesur.
Berlin’desin. Aşağıda şehrin karmaşası bitmiş, burada sadece rüzgarın sesi var. Eski, çatlamış betonun o mineral kokusu, yeni sıkılmış sprey boyaların keskin ve kentsel aromasıyla karışıyor. Bu koku, terk edilmiş bir kulenin içinden süzülen beyaz bir çiçek gibi; sert bir coğrafyanın ortasındaki o beklenmedik zarafetin hikayesidir.
Koku Notaları
Üst: Acı portakal, petitgrain
Orta: Yasemin, sümbülteber, pembe biber
Dip: Vanilya, benzoin