Bazı insanlar çölde su gibidir; sessizce gelir ve hayat verir.
VAHA, kaosun ortasında dinginlik arayanların sığınağı, gürültülü dünyada sessizce parlayanların kokusu. O, bağırıp çağırmaz; varlığıyla konuşur. Bir gülüşüyle, bir bakışıyla insanın içindeki bütün manevi kuraklığı bitiren; hem çok canlı ve neşeli, hem de yanında sonsuz bir huzur bulacağın o güvenli liman. Çaresiz kaldığın anda uzanan "kurtarıcı" bir el gibi.
Marakeş’in hemen dışındaki sonsuz Agafay Çölü’ndesin... Güneş tepede tüm yakıcılığıyla parlıyor, kumlar sessiz. Yorgunluk bedeni ele geçirmişken, ufukta yemyeşil palmiyelerle çevrili, suların şırıl şırıl aktığı o mucizevi nokta beliriyor. Kızgın güneşten kaçıp gölgenin serinliğine sığındığın o an... Burnuna dallardan sarkan olgun şeftalilerin ve mandalinaların o tatlı, sulu neşesi çarpıyor. Hafif bir rüzgar, sümbülteber çiçeklerinin kremsi ve zarif kokusunu taşıyor. O ilk yudum suyun verdiği ferahlık ve gölgenin sağladığı o eşsiz güven hissi, tenin Devamını Göster